Het antwoord is voor mij heel erg simpel. Ik miste namelijk iets in mijn werk als verloskundige. Ik zag zoveel vrouwen achter elkaar, dat ik niet meer echt het gesprek aan kon gaan. Alles draaide op tijdsdruk, snelheid en bijna om productie draaien.
En omdat een zwangerschap niet alleen draait om controles, metingen en uitslagen (natuurlijk zijn die belangrijk). Maar er is óók behoefte aan iets anders: even stilstaan. Even kijken. Even genieten. Even het bijzonderste moment van je leven, echt beleven.
In de spreekkamer is daar vaak weinig tijd voor. Alles heeft een medisch doel. Bij een pretecho hoeft er even helemaal niets. Geen haast, geen checklist. Alleen jij, je partner, misschien je kinderen… en jullie baby.
Ik vind het bijzonder om te zien wat er gebeurt als ouders hun kindje rustig kunnen bekijken. Een handje voor het gezicht. Een gaapje. Een glimlach. Soms een enthousiaste schop tegen de echo. Dat zijn momenten die je niet meer vergeet.
En misschien wel het mooiste: er is tijd om te praten. Om vragen te stellen. Om onzekerheden te delen. Om iemand tegenover je te hebben die niet alleen de echo maakt, maar ook jarenlang als verloskundige naast zwangeren heeft gestaan.
Voor mij is een pretecho daarom veel meer dan een mooie foto of video. En daarom doe ik dit werk met enorm veel plezier. Er is zoveel verbinding bij deze echo’s. Tussen moeder en baby, tussen moeder en partner. Maar ook tussen mij en koppel dat bij mij is. Stilstaan en kijken naar het wonder in je buik.
Laat even stilstaan nou iets zijn, waar we tegenwoordig bijna niet meer aan toekomen… Dus hoe bijzonder dat ik in alle rust jullie dit stukje mag geven.
Dat is precies waarom ik dit zo graag doe. 🤍
Wil jij een pretecho inboeken? Klik dan hier
